Poradnik medyczny
Choroby oraz ich diagnozowanie

Posts Tagged ‘Studnie głębinowe’

Redeker zalicza naciek powstajacy na

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Redeker zalicza naciek powstający na tle samozakażenia do nacieku “późnego” (infilratio tuoerculosa tarda), uznając za naciek wczesny tylko taki, który powstaje w płucu wskutek zakażenia dodatkowego z ze- wnątrz. Zatem naciek późny Redekera jest jednoznaczny z tymi na- ciekami, które powstają na tle wysiewów odoskrzelowych z nacieku wczesnego. W przeciwieństwie do nacieku wczesnego, naciek późny nie powstaje, według Redekera, w niezmienionej tkance płucnej, lecz w miąższu płucnym już stwardniałym od dłuższego czasu, najczęściej w pobliżu górnego bieguna wnęki (regio intercleidohilaris). Skłonność do serowacenia wszystkich nacieków wtórnych powstają- cych na tle wysiewów odoskrzelowych z nacieku wczesnego oraz na tle aspiracji mas serowatych z jam gruźliczych jest znaczniejsza niż nacieku wczesnego. Los wczesnego nacieku bywa różny. Naciek, nawet bardzo duży, może zupełnie się cofnąć – nieraz szybko, zwłaszcza u dzieci. Bywa to szczególnie wtedy, gdy głównym składnikiem nacieku jest zapalenie okołoogniskowe. O wiele częściej naciek, nawet niewielki, utrzymuje się bez zmiany tygodniami a nawet miesiącami i dopiero wtenczas wsysa się. W obu wypadkach po nacieku może nie pozostać żadnego śladu albo w razie zwłóknienia i zabliźnienia pozostaje nieznaczna ilość tkanki bliznowatej (tzw. pola stwardnienia Redekera), która może ulegać zwapnieniu, co bywa zresztą rzadko. Najczęściej ognisko gru- źlicze stanowiące jądro wczesnego nacieku serowacieje. Wielka skłon- ność do serowacenia i rozpadu jest, znamienną cechą nacieku wczesnego, w przeciwieństwie do nacieków dookoła ogniska pierwotnego i zespołu pierwotnego. Takie zejście rozstrzyga o dalszym przebiegu choroby. Mianowicie masy serowate po rozpuszczeniu się mogą ulec wessaniu albo po rozpulchnieniu przebić się do oskrzela. Wtenczas wytwarza się jama gruźlicza (caverna tuberculosa). Może ona powstawać nawet w bli- znowaciejącej tkance płucnej. Jama może wytworzyć się już bardzo wcześnie – w parę tygodni, a nawet po kilku dniach od początku cho- roby. Jamy powstałe z wczesnego nacieku nazywamy jamami wczesnymi (caverna tubercuiosa praecox), w odróżnieniu od jam późnych (caverna tuberculosa tar da), które tworzą się w dalszym prze- biegu suchot płuc. [podobne: , bielizna damska sklep internetowy, Studnie głębinowe, dentysta Kraków ]

Comments Off

Posts Tagged ‘Studnie głębinowe’

Redeker zalicza naciek powstajacy na

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

2. Minister Zdrowia na podstawie badań naukowych może zaliczyć w drodze roz- porządzenia do środków odurzających inne substancje bądź przetwory”. Rozporządzeniem z dn. 13 września 1956 r. (Dziennik Ustaw z dn. 5. X. 1956, nr 42, poz. 195) Minister Zdrowia zaliczył do środków odurzających następujące substancje: 1) metylomorfina (kodeina), 2) etylomorfina, której chlorowodorkiem jest dionina, 3) inne etery morfiny, 4) dwuhydrokodeina, której winianem jest parakodyna, 5) acetylodwuhydrokodeina, 6) 1-metylo-4-(3-hydroksYfenylo)-4-propionylopiperydyna, której chlorowodorkiem jest kliradon, 7) ester etylowy kwasu. l-metylo-4-(3-hydroksyfenylo)-piperydyno-4-karboksylo- wego (bemidone), 8) propionian 1,3-dwumetylo.,4-fenylo-4-hydroksypiperydyny (alphaprodine), 9) octan 1,3-dwumetylo-4-fenylo-4-hydroksymetylopiperydyny (betaprodine), 10) 4,4-dwufenylo-5-metylo-6-dwuinetyloaminoheksanon-3 (isomethadone), 11) 4,4-dwufenylo-6-dwumetyloaminoheptanol-3 (methadone), 12) alfa-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenyloheptanol-, 13) 4,4-dwufenylo-6-dWlimet-yloamino-3-acetoksyheptan (acetylomethadol), 14) alfa-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenylo-3-acetoksyheptan (alfa-acetylomethadol), 15) beta-6-dwumetyloamino-4,4-dwufenylo-3-acetoksyheptan (beta-acetylomethadol), 16) beta-1-metylo-3-etylo-4-fenylo-4-propionoksypiperydyna (meprodine), 17) D,L-3-hydroksy-N-metylomorfinan (racemorphan), 18) L-3-hydroksy-N-metylomorfinan (levomethorphan), 19) D,L-metoksy-3-N.-metylomorfinan (racemethorphan), 20) L-metoksy-3-,N-metylomorfinan (levomethorphan), 21) dwumetyloamino-3-bis-(tienylo-2)-1,1-buten-1, 22) etylometyloamino-3-bis-(tienylo-2)-1,1-buten-1, 23) sole środków wymienionych w pkt 1-22 oraz mieszaniny zawierające te środki i ich sole. Rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dn. 15 marca 1961 r. uzupełniono poprzednie wykazy następującymi substancjami (Dziennik Ustaw z dn. 25. III. 1961, nr 17, poz. 91): 1) alphameprodin, 2) allylprodine, 3) anileridine (leritidine), 4) benzethidine, 5) betamethadol, 6) dextromoramide (palfium, pyrrolamidol, R 875), 7) diethylthiambulene (diethibutin, thealon), 8) dioxaphetyl butyratę (amidalgon, spasmoxal), 9) dimenoxadol (lokarin), 10) dimepheptanol (amidol, methadol, pangerin), 11) dipipapone (fenpidon, pamedone, piperidylamidone), 12) etoxeridine (atenorax, atenos), 13) furethidine, 14) levomoramide (R 898), 15) levophenacylmorphane, 16) metazocine, 17) rnethyldesorphine (methyldesornorphine), 18) morpheridine (morpholinoethyl-nor-pethidine), 19) myrophine, 20) nicomorphine (vilan), 21) norlevorphanol, 22) normethadone (mepidon, norrnedon, phenyldimazon, veryl), 23) normophine, 24) oxym:orphone (numorphan), 25) phenadoxone (heptalgine, heptan), 26) phenazocine, 27) phenomorphane, 28) piminodine, 29) proheptazine, 30) properidine (gevalina, isopedin, spasmodolisina), 31) racemoramide, 32) trimćperidine (promedol), 33) pholcodine (ethaine, homocedeine), 34) propoxyphene (darvon, doloxen), 35) sole środków wymienionych w pkt 1-34 oraz mieszaniny zawierające te środki i ich sole. [hasła pokrewne: , olejek makadamia, Studnie głębinowe, ubranka dla niemowląt ]

Comments Off

« Previous Entries